Bourazani

Επίσκεψη στο Δάσος

Η επίσκεψη στο δάσος πραγματοποιείται με την βοήθεια μονοπατιού όπου ο επισκέπτης μπορεί να παρατηρήσει τα ακόλουθα δώδεκα είδη δένδρων:

 tree1.Fraxinus ornus
Φράξινος ο όρμος (μελιάς, μελεό, μέλεγος, φράξο, φράξος, φράσσο, ετιά)
 
Οικογένεια: Oleaceae
Δένδρο ύψους 6-8(-20) m. Κόμη σχεδόν σφαιρική, με θολωτή ή επίπεδη κορυφή. Φλοιός γυμνός, συνήθως γκρίζος. Φύλλα 20-30×10-15 cm, με αυλακωτή ράχη, με 5-9, έμμισχα φυλλάρια. Μίσχος φύλλων 4¬8 cm, τριχωτός ή γυμνός. Άνθη λευκά, εύοσμα μήκους 15-20 cm. Πτερυγιοφόρο κάρυο 2-2,5×0,4-0,6 cm, επίμηκες, καστανωπό κατά την ωρίμανση (Ιούλιος). Άνθηση Απρίλιο-Μάιο (μετά την εμφάνιση των φύλλων). Δυνατόν να αναπτυχθεί και σε πετρώδεις θέσεις. Σε μίξη με άλλα είδη, κυρίως στις θερμότερες περιοχές της παραμεσογειακής ζώνης βλάστησης. Σε όλη σχεδόν τη χώρα. Είδος των περιοχών της Μεσογείου και ΝΚ Ευρώπης
tree2. Quercus frainetto
Δρυς η πλατύφυλλη
 
Οικογένεια: Fagaceae
Φυλλοβόλο (μερικές φορές ημιαειθαλές) δέντρο με ύψος μέχρι 25 m. Κόμη στην αρχή ωοειδής, αργότερα σφαιρόμορφη. Φλοιός καστανόχρωμος. Νεαροί κλαδίσκοι ωχροκάστανοι. Φύλλα συνήθως συγκεντρωμένα στις κορυφές των βλαστών, λοβωτά, μέχρι 20×13 cm, βαθυπράσινα, σπανίως γυμνά επάνω, με ανοιχτότερο χρώμα, πυκνά τριχωτά. Τα αρσενικά άνθη σε κρεμάμενους, πρασινωπούς ιούλους, στη βάση των ετήσιων βλαστών. Τα θηλυκά αρκετά μαζί σε βραχύ και πλατύ ποδίσκο, στην κορυφή των ετήσιων βλαστών. Άνθηση Απρίλιο-Μάιο. Απαιτεί συνήθως βαθιά, νωπά, γόνιμα εδάφη. Ημισκιοφυτο, υγροβιότερο και ψυχροβιότερο από την Q. pubescens, βραδυαυξές σε νεαρή ηλικία. Στην Πελοπόννησο και βορειότερα σχεδόν σε όλη τη χώρα. Είδος της Κεντρικής Ευρώπης της Βαλκανικής χερσονήσου, Ν. Ιταλίας, Τουρκίας.
 
tree3. Quercus cerris  
Δρυς η ευθύφλοιος (ρουπάκι, δέντρο, τσέρρο)
 
Οικογένεια: Fagaceae
Φυλλοβόλο δέντρο με ύψος μέχρι 25(-35) m. Κόμη πλατιά κωνική, με συνήθως στρογγυλεμένη κορυφή. Φλοιός γκριζόλευκος. Νεαροί κλαδίσκοι πυκνά καστανωποί μέχρι ερυθροκάστανοι. Φύλλα σε όλο το μήκος των βλαστών, 5,5-14(-20) χ 2,5-9 cm, επιμήκως ελλειψοειδή ποικιλόμορφα. Μίσχος 0,3-2 cm. Τα αρσενικά άνθη σε αραιούς ιούλους. Τα θηλυκά ανά 1-4, σε βραχύ μασχαλιαίο, τριχωτό ποδίσκο. Άνθηση Ιούνιο μέχρι 2,5 cm. Κύπελλο με διάμετρο c. 2 cm, ημισφαιρικό, ερυθροκάστανο. Ωρίμανση καρπών, οι οποίοι αμέσως πέφτουν, διετής (Σεπτέμβριος – Νοέμβριος). Απαιτεί βαθιά, νωπά, χαλαρά, γόνιμα εδάφη, όμως προσαρμόζεται και σε μέτρια εδάφη. Μέτρια φωτόφιλα, ανθεκτικό στο ψύχος. Στην παραμεσογειακή zώνη βλάστησης, σε μίξη με άλλα είδη τον γένούς του, με Carpinus orientalis, Castarιea sativa κ.ά. ή σχηματίζει αμιγείς συστάδες. Υπάρχει σχεδόν σε όλη τη χώρα. Είδος της Ν Ευρώπης, ΝΕ Ιταλίας, Βαλκανικής χερσονήσου, και ανατολικά μέχρι Τουρκία και Συρία. Δημιουργεί υβρίδια με Q. pubescens και Q. ithaburensis ssp. macrolepis.
 
tree4. Quercus pubescens   
Χνοώδης δρυς (μεράδι, γρανίτσα, ροτσόκι)
 
Οικογένεια: Fagaceae
Φυλλοβόλο μικρό δέντρο με ύψος μέχρι 10 m, με στρογγυλεμένη κορυφή. Φλοιός σταχτοκάστανος. Νεαροί κλαδίσκοι πυκνά χνουδωτοί, μερικές φορές γυμνοί. Φύλλα λοβωτά, c. 4,5-8,5×2,5-5 cm, ποικιλόμορφα. Μίσχος 0,5-1 cm. Κάρυο ωοειδές, οξυκόρυφο, προεξέχει κατά τα 2/3. Κύπελλο αβαθές, με διάμετρο μέχρι 1,5 cm, ημισφαιρικό τα βράκτια πιεσμένα, λογχοειδή, χνουδωτά, καστανόγκριζα. Ωρίμανση καρπών, οι οποίοι αμέσως μετά πέφτούν, μονοετής (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος). Με λίγες απαιτήσεις, θερμόβιο, αρκετά φωτόφιλο. Στην παραμεσογειακή ζώνη βλάστησης σε μίξη με άλλα είδη του γένούς του, Pinus nigra, Castarιea sativa κ.ά. Σχεδόν σε όλη τη χώρα. Πολύμορφο είδος της Δ, Κ, Ν Ευρώπης Κριμαίας και Ανατολίας. Δημιουργεί υβρίδια με Q. cerris. Q. ithaburensis ssp. macrolepis, Q. petraea και Q. infectoria.
 
tree5. Carpinus orientalis  
Γαύρος ο ανατολικός (γαύρος, σκυλόγαυρος)
 
Οικογένεια: Corylaceae
Θάμνος ή μικρό δέντρο ύψους 10-15 m. Κόμη πλατιά. Φλοιός λείος, σταχτόχρωμος. Φύλλα 3-6×2-3 cm, ωοειδή μέχρι ωοειδώς λογχοειδή. Τα άνθη όπως στον Carpinus betulus. Κάρυο ωοειδές, με ραβδώσεις, στην αρχή πράσινο, αργότερα καστανωπό. Η ταξικαρπία στάχυς. Ωρίμανση το καλοκαίρι. Ολιγαρκές, ασβεστόφιλο. Στις θερμότερες περιοχές της παραμεσογειακής ζώνης βλάστησης. Σχεδόν σε όλη τη χώρα. Απαντάται στη ΝΑ Ευρώπη. Β Τουρκία, Καύκασο και Β Ιράν.
 
tree6. Juniperus oxycedrus  
Άρκευθος η οξύκεδρος (κέδρο, κέντρο, κεντροφίδα, ρόκιο)
 
Οικογένεια: Cupressaceae
Θάμνος ή δεντρο με ύψoς μέχρι 10m. Κόμη κωνική, με κλαδιά μέχρι το έδαφος. Φλοιός γκριζοκάστανος. Φύλλα ανά 3 σε σπονδύλους, λογχοειδή, μήκους 1-2,5 cm, με έντονα οξεία κορυφή, πράσινα. Αρσενικοί κωνίσκοι μασχαλιαίοι, κίτρινοι. Οι θηλυκοί μασχαλιαίοι, σφαιρικοί. Ώριμοι κώνοι με διάμετρο μέχρι το 1,5 cm., σχεδόν σφαιρικοί, ερυθροί ή ερυθροϊώδεις μέχρι καστανοί, με 3 σπέρματα. Μικρό δέντρο ή όρθιος θάμνος. Σε πευκοδάση, υποβαθμισμένα δρυοδάση, σε ξηρές θέσεις, σε υψόμετρα από 350 μέχρι 2.000 m. Στην ηπειρωτική χώρα, Κρήτη, Εύβοια, Θάσο. Σαμοθράκη, Μυτιλήνη, Χίο, Σάμο. Απαντάται στη Ν Ευρώπη, Ανατολία, Δ. Συρία, Β Ιράν, Καύκασο.
 
tree7. Quercus trojana  
Δρυς της Τροίας, Δρυς η «μακεδονική»
 
Οικογένεια: Fagaceae
Φυλλοβόλο ή ημιαειθαλές δέντρο με ύψος μέχρι 18 m. Κόμη πλατιά κωνική. Φλοιός γκριζωπός. Ολιγαρκές, αναπτύσσεται σε ασβεστολιθικά ξηρά, άγονα εδάφη. Ξηροθερμόβιο, αρκετά σκιανθεκτικό. Κυρίως στην παραμεσογειακή ζώνη βλάστησης. Σποραδικά στην ηπειρωτική χώρα. Είδος της ΝΑ Ιταλίας, Βαλκανικής χερσονήσου και Τουρκίας. Σε παραλιακές αμμώδεις θέσεις. Στην Αττική και νησιά του Αιγαίου. Απαντάται σε παραλιακές περιοχές της Α. Μεσογείου. Φύλλα 3-8(-10)x1,5-3(-4) cm, δερματώδη, επιμήκως ωοειδή, οξυκόρυφα, με στρογγυλεμένη ή σχεδόν καρδιοειδή βάση, η επάνω επιφάνεια βαθυπράσινη, γυαλιστερή, γυμνή ή αραιά τριχωτή και η κάτω ανοιχτοπράσινη, πιο πυκνά τριχωτή. Τα αρσενικά άνθη σε κρεμάμενους ιούλους, στη βάση των ετήσιων βλαστών. Τα θηλυκά ανά 1-3, σε πολύ βραχύ, ελαφρώς τριχωτό ποδίσκο. Κύπελλο σχεδόν ημισφαιρικό, σε πολύ βραχύ, παχύ, ελαφρώς τριχωτό ποδίσκο. Ωρίμανση καρπών, οι οποίοι αμέσως μετά πέφτουν, διετής (Οκτώβριος ¬Νοέμβριος).
 
tree 8. Cercis siliquastrum  
Κερκίς η κερατονιοειδής (κουτσουπιά, κουτσουκιά, τσερακιά, μαμακουλιά, κουκούκινα, μελικουκιά)
 
Οικογένεια: Fabaceae
Φυλλοβόλος θάμνος ή δέντρο ύψους 2-10 m. Κόμη στρογγυλεμένη ή ακανόνιστη. Φλοιός γκριζόμαυρος. Φύλλα απλά με διάμετρο 6-13 cm, σχεδόν κυκλιά μέχρι νεφροειδή, γυμνά. Άνθη ροδοϊώδη, ανά 3-10, σε δέσμες. Άνθηση Μάρτιο-Απρίλιο. Χέδρωπας 6-11×5-2 cm, πιεσμένος, επιμήκης γυμνός, καστανός. Φωτόφυτο με σχεδόν μέτριο ρυθμό ανάπτυξης. Αναπτύσσεται σε όλα τα εδάφη. Ανθεκτικό στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Στην ευμεσογειακή ζώνη βλάστησης, σε όλη σχεδόν τη χώρα (Αττική). Είδος των περιοχών της Μεσογείου με εξάπλωση μέχρι την Α Βουλγαρία. Συχνά καλλιεργείται ως καλλωπιστικό.
 
tree9. Phillyrea latifolia  
Φιλλυρέα η πλατύφυλλη (φιλλύκι, φελλύκι, φιλλυκος, αγλαινzινιά, γλαντzινιά, Θιλύκι)
 
Οικογένεια: Oleaceae
Αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο με ύψος μέχρι 15 m. Κόμη πυκνή, στρογγυλεμένη. Φλοιός γκρίζος. Φύλλα δερματώδη, 1,5-3×0,6-1,5 cm, ωοειδή, σχεδόν οξυκόρυφα, με στρογγυλεμένη βάση, πολύ λεπτώς πριονωτά, με συνήθως εμφανή νεύρωση, σκουροπράσινα επάνω, ελαφρώς ωχρότερα κάτω. Άνθη διγενή, υπόλευκα ή με ερυθροϊώδεις αποχρώσεις εξωτερικά, σε βραχείς (μήκους μέχρι 2 cm), μάλλον πυκνούς βότρυς. Άνθηση Μάρτιο-Μάιο. Καρπός δρύπη με διάμετρο 0,5-0,6 cm, σφαιρική, γαλανόμαυρη, με στύλο και στίγμα που παραμένου. Σε ασβεστολιθικές πλαγιές, στην ευμεσογειακή ζώνη βλάστησης. Σχεδόν σε όλη τη χώρα. Είδος των περιοχών της Μεσογείου. Μερικές φορές καλλιεργείται ως καλλωπιστικό.
 
tree10. Arbutus unedo  
Άρβουτος ο «κοινός» (κουμαριά, λαγομηλιά, κορομηλιά)
 
Οικογένεια: Ericaceae
Θάμνος ύψους 1.5-3 m, μερικές φορές μικρό δέντρο (μέχρι 12 m). Κόμη με στρογγυλεμένη κορυφή. Φλοιός τραχύς, σχισμένος, θαμπά καστανός. Φύλλα 3-8×1-3 cm, λογχοειδή, οξυκόρυφα, γυμνά, γυαλιστερά, σκουροπράσινα επάνω, ωχρότερα και πιο θαμπά κάτω, δερματώδη. Άνθη λευκά με αποχρώσεις πράσινες ή ροδόχρωμες. Άνθησα Οκτώβριο-Μάρτιο. Ράγα (γνωστή ως κούμαρο) 1.5-2 cm σφαιρική, εξωτερικά κοκκώδης, αρχικά κίτρινη, τελικά ζωηρά ερυθρή. Ανθεκτικό σε μερική σκίαση, βραδυαυξές. Αναπτύσσεται σε πηλώδη-αμμώδη εδάφη (αποφεύγει τα πολύ αργιλώδη). Ανθεκτικό στην ξηρασία. Σε παρυφές δασών, πετρώδεις πλαγιές, σε ασβεστόλιθους, στην ευμεσογειακή ζώνη βλάστησης. Στην ηπειρωτική χώρα και τα νησιά (Αττική, Θάσος). Είδος των περιοχών της Μεσογείου και ΝΔ Ευρώπης. Συχνά καλλιεργείται ως καλλωπιστικό για τα άνθη, το φύλλωμα και τους καρπούς του.
 
tree11. Cotinus coggygria  
Κότινος ο κογγύγριος (χρυσόξυλο, σβέντζα, σύννεφο, πορδάλα, πουρδαλιά, κράτσια, χεροβουλιά, σερμετζέλα, σπαθίστρα, θάψος)
 
Οικογένεια: Anacardiaceae
Σφαιρικός, πολύκλαδος, φυλλοβόλος θάμνος με ύψος μέχρι 5 m. Κλάδοι γυμνοί. Φύλλα απλά, 3-8 cm, ωοειδή. Άνθη πολύγαμα, 5μερή, κίτρινα. Άνθηση Μάιο-Ιούνιο. Δρύπη 3-4 mm, νεφροειδής, γυμνή, καστανόχρωμη. Οι ταξικαρπίες με πολυάριθμους νηματοειδείς ποδίσκους. Ανθεκτικό σε μερική σκίαση και στο ψύχος. Σε ξηρές, πετρώδεις πλαγιές, στην ευμεσογειακή και θερμότερη περιοχή της παραμεσογειακής ζώνης βλάστησης. Στην ηπειρωτική χώρα, Κρήτη και νησιά. Είδος της Ν Ευρώπης, από ΝΑ Γαλλία και ανατολικότερα μέχρι ΝΔ πρώην Τσεχοσλοβακία και Κ Ουκρανία. Συχνά καλλιεργείται ως καλλωπιστικό, τόσο για τις εντυπωσιακές ταξικαρπίες, όσο και για το ζωηρά ερυθρορόδινο φθινοπωρινό χρώμα των φύλλων.
 
tree12. Acer monspessulanum  
Σφένδαμος ο μονπελιανός (σφεντάμι, σφοντάμι)
 
Οικογένεια: Aceraceae
Θάμνος ή μικρό δέντρο σε ύψος μέχρι 7(-12) m. Κόμη σφαιρική, πολύκλαδη. Φλοιός λείος. Φύλλα 3λοβα 1-6×7,8 cm με στρογγυλεμένη βάση, σχεδόν δερματώδη, γυαλιστερά, βαθυπράσινα, γυμνά επάνω, γλαυκοπράσινα, γυμνά κάτω. Άνθη μακροπόδισκα, ανά 5 ή περισσότερα. Άνθηση Απρίλιο-Μάιο. Δισαμάριο με πτερύγια (1,4-2,2×0,5-1,1 cm) σχεδόν παράλληλα, καστανόχρωμα. Κάρυα σχεδόν σφαιρικά. Διάσπαρτο σε θαμνώνες και δάση της ευμεσογειακής και των θερμότερων περιοχών της παραμεσογειακής ζώνης βλάστησης. Μερικές φορές σε υψόμετρα μέχρι 1800 m, κυρίως σε εδάφη ασβεστολιθικής προέλευσης. Στην ηπειρωτική χώρα (μέχρι την Κ Πελοπόννησο), Θάσο και Σαμοθράκη, Ζαγοροχώρια. Πολύμορφο είδος της Ν, Κ Ευρώπης και ΒΔ Αφρικής που εξαπλώνεται στα ανατολικά μέχρι το Β Ιράν.
 
(Στοιχεία/ αποσπάσματα από τους τόμους Ι & ΙΙ: Αραμπατζής Ι.Θ., Θάμνοι και Δέντρα στην Ελλάδα, (2001))